Prve naseobine u Semberiji

Prve naseobine u Semberiji

Da li ste znali da je sembersko selo Kojčinovac dobio ime po knezu Kojčinu? A da je Obarska nazvana po prvim doseljenicima Obrima, odnosno Avarima? Zašto se Bijeljina nekada zvala Četvrtkovište? Potražili smo odgovore i objašnjenja u Muzeju “Semberije“. . .

Među prvim selima koja se pominju na teritoriji Semberije su Glavičice, 1395. godine. Zanimljivo je da se na ovom mjestu nalazila mala dubrovačka kolonija trgovaca. Tu je bila žila kucavica zahvaljujući putu kojim su kasnije prolazili I brojni putopisci. Nekoliko godina potom pominje se i selo Brodac.

“Posle turske okupacije, oko 1530-te godine napravljen je prvi popis stanovništva, odnosno, turski-defter. Tada se na teritoriji Semberije pominju samo 4 naseljena mjesta: Četvrtkovište (današnja Bijeljina), Grm Selište (današnje izvorište Grmić), Mirkovci (današnji Batković) i Čukojevići (odnosno Modran).

Dakle samo 4 sela sa vrlo malo stanovništva, jer većina ljudi je pobjegla prema sjeveru, pred najezdom Turaka. Već prema drugom popisu iz 1548. godine, bilo je 17 sela, što znači da se doselilo stočarsko vlaško, odnosno srpsko stanovništvo iz južnih krajeva.

I tada imamo Obarsku, Crnjelovo, Dvorove, Zvonaš Selište ili Popove. Toponim pokazuje da je tu postojala crkva, a i kasnije ime Popovi ukazuje na to,” objašnjava istoričar Zoran Midanović iz Muzeja Semberije.

Obarsku ili Obrovu naselili su Obri, odnosno Avari, koji su zajedno sa Slovenima došli na Balkan.

“Odatle i ime Obrijež,a tako je i Obarska dobila ime. Tu je i prezime Obrić, koje recimo poznata pjevačica Nada Obrić nosi. Kada malo bolje pogledate njene crte lica vidjećete i mongolske crte koje su prepoznatljive. Oni su, dakle bili tatarsko pleme, Obri ili Avari koji su zajedno sa Slovenima došli.

Vizantijski izvori ih nazivaju konjanicima, dok Slovene opisuju kao “pješadiju”. Što se tiče Dvorova, u narodu postoji legenda o dvorima Filipa Madžarina, jednog mađarskog feudalca, te da je tako selo dobilo ime. Zagoni su vjerovatno dobili ime po “zgonu”, odnosno “kuluku”, a radi se o tom da su vjerovatno vodili ljude na izgradnju nekog puta,” kaziva Midanović.

Kod imena sela Crnjelovo pretpostavlja se da se radi o nazivu zemlje crnice ili imenu lovišta, a Brodac je vjerovatno dobio ime po brodu, zbog blizine rijeke. Gdje god se nalazila crkva, odnosno turski-klis, takva mjesta su po njima I dobijala ime, kao što je zaseok Klis u Batkoviću.

“Selo Kojčinovac nosi jednu zanimljivu priču oko naziva. Po turskim defterima pominje se nešto kasnije, konkretno 1604. godine, knez Kojčin. Pominje se kao jedini hrišćanski spahija koji je tada imao timar, odnosno malo poljoprivredno dobro od 500 akči ili aspri, što je turski novac. Pominje se I njegov nasljednik kao što je Vučina I još neki.

Dakle, po tom knezu Kojčinu je selo, koje je tada praktično bilo dio Modrana je dobilo ime koje i danas dan nosi. Interesantna je priča i za Jabanušu, koja je dobila ime po turskoj riječi “jaban”, što znači stranac.

Po svoj prilici tu su originalni Turci, znajući da porodica Abdulahagića vodi porijeklo iz Burse, tako da je pretpostavka da je i većina ostalog ondašnjeg življa iz Turske. Dosta je takvih kuća u Jabanuši, tako da je vjerovatno neko tursko stanovništvo tu nekada došlo, i po tome-“jabanci”, odnosno stranci dobilo ime,” dodaje Zoran Midanović.

Po prvom popisu iz 1533. godine, Bijeljina, odnosno prvobitno Četvrtkovište ima samo 13 stanovnika, a ime dobija najvjerovatnije po tadašnjem pazarnom danu, četvrtku. Prethodno se pominje ime Biblina.

(BN)

 

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *

Ova web stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.

error: Kopiranje sadržaja je zabranjeno.